سطوح يادگيري سازماني-پایان نامه درمورد بهره وری نیروی انسانی

دانلود پایان نامه

 سطوح يادگيري سازماني

برخي سازمان­ها ممكن است در دستيابي به يادگيري مؤثر در بعضي سطوح نسبت به سطوح ديگر بهتر عمل كنند. به طور كلي يادگيري سازماني در چهار سطح رخ مي­دهد: يادگيري فردي ( مبتني بر نقش)، يادگيري گروهي يا تيمي، يادگيري فرا-بخشي[1] و يادگيري سازماني .

1-1-1-1. يادگيري فردي

اين امر هميشه مورد توجه بوده است كه كاركنان نياز به يادگيري فردي دارند. ممكن است براي يك فرد لازم باشد مهارت جديدي كسب كند يا فرآيندهاي جديدي را درك نمايد. بسياري از سازمان­ها براي پاسخگويي به نيازهاي آموزشي و شكوفايي فردي، به خوبي مجهز شده­اند؛ چرا كه اين پاسخگويي از طريق آموزش­هاي سنتي و مربي­محوري يا با استفاده از روش­هاي چندرسانه­اي و يا آموزش­هاي آزاد و از راه دور صورت مي­گيرد. يادگيري فردي مورد نياز است زيرا افراد، واحدهاي تشكيل­دهنده سازمان هستند و يا همان­طور كه پيترسنگه بيان داشته يادگيري سازماني تنها از طريق يادگيري فردي روي مي­دهد. عواملي كه مي­توانند در يادگيري فردي سازمان اثر داشته باشند شامل:

  • مشاركت فردي وگروهي براي يادگيري ؛
  • تمركز فرد روي يادگيري (يادگيري بايد كاربرد سريع در شغل داشته باشد) ؛
  • تكنيك­هاي آسان­كننده يادگيري ؛
  • برنامه توسعه فردي ( افراد مي­دانند كه استخدام­كننده­ها نمي­توانند استخدام در تمام مدت عمر را تضمين كنند ولي مي­توانند به آن­ها كمك كنند كه به قابليت استخدام در تمام عمر دست يابند. بايد نوعي همكاري و مشاركت بين سازمان و استخدام­شونده باشد كه به پيشرفت شغل در بلندمدت به او كمك كند) ؛
  • فرصت­هاي قابل دسترس براي پيشرفت حرفه­اي ؛
  • ارتباط يادگيري فردي به يادگيري سازماني به روش ساختاري و روشن .

1-1-1-2. يادگيري تيمي و گروهي

در حالي كه ممكن است كاركنان به عنوان افراد، نيازهاي يادگيري فردي داشته باشند، ولي به عنوان عضو گروه كاري نياز به يادگيري تيمي دارند. يادگيري تيمي به اين معني مي­باشد كه تيم­هاي كاري بايد قادر به فكركردن و به وجود آوردن يادگيري باشند. آن­ها بايد ياد بگيرند چگونه به يادگيري بهتري دست يابند. يك سيستم موفق يادگيري تيمي تضمين مي­كند كه تيم تجربيات خود را با ديگر گروه­ها در سازمان تقسيم مي­كند. يادگيري تيمي بسيار كامل­تر اتفاق مي­افتد اگر تيم­ها براي يادگيري و مشاركت در سازمان تشويق شوند.

1-1-1-3. يادگيري فرابخشي

سطح سوم يادگيري، مجموع نيازهاي پيچيده يادگيري در سطح بخش­ها يا واحدها است. پيشرفت در فن­آوري اطلاعات به دليل افزايش شديد ذخيره­سازي، پردازش و امكان بازيابي اطلاعات، گروه­ها و واحدها را به هم نزديك كرده است. يادگيري براي كار كردن با هم، درك همديگر و كار كردن در چهارچوب يك دورنماي مشترك در واحدهاي مختلف سازمان توسط يك گروه، سطح مهمي از يادگيري براي بسياري از سازمان­ها است.

1-1-1-4. يادگيري سازماني

در سطح سازماني، مي­توان يك مدل چهار سطحي را در جهت توسعه سطوح بالاتر دانش و مهارت ارائه كرد:

سطح 1) يادگيري حقايق، دانش، فرآيندها و رويدادها. تقاضا براي شناخت موقعيت­هايي كه تغييرات جزئي هستند.

سطح 2) يادگيري مهارت­هاي شغلي جديد كه قابل انتقال به ساير موقعيت­ها هستند. تقاضا براي موقعيت­هاي جديد جايي كه پاسخگويي به تغيير نياز است.

سطح 3) يادگيري براي تطبيق. درخواست موقعيت­هاي پويا و درس گرفتن از موفّقيت­ها و شكست­ها كه يك روش يادگيري محسوب مي­شود.

سطح 4) يادگيري براي يادگرفتن. اين نوع يادگيري مربوط به خلاقيت، نوآوري و طرّاحي آينده است. در اين سطح، فرضيه­ها چالش برانگيز مي­شوند و دانش تدوين مي­شود.

به علاوه، اين مدل (يا انطباق با آن) مي­تواند در سه سطح به كار رود – براي يادگيري افراد، تيم­ها و سازمان­ها. سازمان­هايي كه به سطح چهارم يادگيري مي­رسند نه تنها سازمان بلكه صنعت را نيز متحول مي­كنند(اسکایرم[2]، 2003،5).

[1] Cross- Functional Learning

[2] Skyrme

دانلود پایان نامه