تامین خواسته چیه و چه کاربردی داره؟ 

 

تامین خواسته چیه؟ فاصله زمانی بین تحویل دادخواست و شروع دعوای خواهان علیه خونده ی دعوا، تا ارسال حکم به وسیله دادگاه ممکنه طولانی باشه که باعث می شه خونده با استفاده از این فرصت بتونه اموال و صورتا خود رو منتقل کنه و اینطوری از اجرای مؤثر حکم به نفع خواهان جلوگیری کنه؛ همین طور ممکنه فاصله زمانی موجباتِ کمی یا عیب رو در موضوع دعوا (پولی که دعوا بر سر اون هستش) جفت و جور کنه. قانونگذار واسه جلوگیری از اینجور مواردی نهادِ قانونی «تامین خواسته» رو پیش بینی کرده.

«تامین» در کلمه به معنای امن کردن، ایمن داشتن، حفظ کردن و … است و کلمه «خواسته» هم ناظر به موضوعِ دعواست. پس منظور از تامین خواسته در امنیت قرار دادن خواسته ی دعواست؛ به این صورت که خواهان می تونه با گرفتن قرار تامین از دادگاه و اجرای اون، خواسته ی دعوا رو در بازداشت بذاره و امنیت اونو تامین کنه تا موضوع دعوا از انتقال و اختفا به وسیله خونده یا کمی و عیب مصون بمونه و حفظ شه. از دیگر فواید تامین خواسته اینه که از آنجایی که موضوع دعوا رو از دسترس خونده خارج می کنه، انگیزه ی اونو هم از تأخیر در ادای حق خواهان تا زمان ارسالِ حکمِ قطعی به وسیله دادگاه کم می کنه و واسه همین ممکنه شرایط تسلیم و صلح اونو در برابر خواسته ی خواهان هم جفت و جور کنه.

موارد ارسال قرار تامین خواسته

دادگاه با توجه به اینکه لازمه از خواهان هم هم اینجور تامین گرفته شه یا نه، به نفع اون قرار تامین خواسته رو صادر می کنه:

الف. ارسال قرار تامین خواسته بی گرفتن تامین از خواهان

  1. در صورتی که دعوای اصلی با دلیل به سندِ رسمی باشه (نه سند عادی؛ حتی اگه دفتردارِ اسناد رسمی اون سند عادی رو امضا کرده باشه، رسمی به حساب نمیاد).
  2. در صورتی که خواسته و موضوع دعوا در خطر تضییع و تفریط باشه (ترس کمی و عیب اون وجود داشته باشه) و این نکته هم به وسیله شهود، امارات و قراین یا معاینه ی محلی کارشناسِ دادگاه گرفتن شه.
  3. در صورتی که دعوا در مورد اسناد تجاری واخواست شده (اسنادی تجاری که نبود پرداخت اونا تایید شده باشه) مثل برات، سفته یا چک باشه.

ب. ارسال قرار تامین خواسته با گرفتن تامین از خواهان

در بقیه موارد طبق حکم دادگاه، خواهان موظفه اول ضرر احتمالی رو که ممکنه از محلِ ارسال قرار تامین به خونده وارد آید به صندوق دادگستری پرداخت کنه و بعد قرار تامین خواسته رو اجرا کنه. این تامین دوطرفه وجه نقد هستش. درصورتی که در آخر امر حکم به نفع خونده صادر شه، خساراتی که در مدت ضبطِ ثروث اون به موجب قرار تامین خواسته به اون وارد شده، از محلِ همین ضررِ احتمالی (تامین خواهان) که خواهان در صندوق دادگستری گذاردهه، پرداخت می شه.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   اثر گوش دادن همدلانه در فروشندگی و جذب مشتری 

نکته ی قابل توجه در نهادِ تامین خواسته اینه که خونده هم می تونه از دادگاه علیه خواهان خواسته تامین بکنه. این خواسته در دو مورد قابل بررسیه: اول اینکه خونده در مورد خسارات به دلیل قضاوت خواسته تامین کنه. دوم اونکه خونده در مورد ضرر به دلیل حق الوکالتی که در دعوای جاری مجبور به اخذ وکیل شده خواسته تامین کنه.

شرایط ارسال تامین خواسته

دادگاه واسه اینکه بتونه قرار تامین خواسته رو صادر کنه در درجه اول نیاز به خواسته خواهان داره و در هیچ صورتی بی خواسته خواهان امکان ارسال قراری وجود نداره. خواهان می تونه پیش از تقدیم دادخواست، علاوه بر دادخواست، یا در جریان قضاوت خواسته ی خود رو واسه دادگاه مطرح کنه. مثل شرایط ارسال این قرار که واسه دادگاه هم باید گرفتن شه موارد زیره:

۱. خواسته مُنَجّز (قطعی) باشه

منجز در مقابل مؤجل به کار میره و به معنای اینه که خواسته ی خواهان باید در زمان حال حاضر وجود داشته و زمان مطالبه اون رسیده باشه، نه اینکه به شرط گذر زمان باشه (مؤجل باشه).

اما اگه خواسته، سند رسمی داشته باشه یا خواهان بتونه واسه دادگاه اثبات کنه که خواسته در خطر تضییع و تفریط قرار گرفته یعنی تا رسیدن زمان مطالبه اون امکان داره از بین رفته باشه، میشه در این باره استثنا قائل شد و زودتر از موعد واسه موضوعِ دعوا خواستهِ ارسالِ قرارِ تامین کرد.

۲. میزان خواسته معلوم باشه

اگه خواسته ثروث باشه، با نامعلوم بودن میزان اون دادگاه نمیتونه قراری صادر کنه؛ مثل اینکه خواسته ی دعوا مطالبه مقداری وجه نقد باشه که در این مورد خواسته نامعلومه.

۳. خواسته عین مشخص و مشخص باشه

اگه خواسته، کالاست باید بشه اونو از بقیه موارد تشخیص داد و اونو جدا کرد.

منبع صالح رسیدگی

دادگاه صالح واسه رسیدگی به این موضوع، همون دادگاهیه که به اصل دعوا می پردازه. دادگاه با توجه به خواسته خواهان و پس از گرفتن صحت شرایط لازم واسه صادر کردن قرار تامین خواسته (که در بالا توضیح داده شد) اقدام به ارسال قرار تامین خواسته به نفع خواهان می کنه. پس از ارسال قرار هم ظرف ۱۰ روز از تاریخ ارسال قرار، خونده تنها در همون دادگاه می تونه نسبت به اون اعتراض کنه؛ این قرار قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاهِ تجدیدنظر نیس.


Be the first to comment

Leave a Reply