اثر ۸ هفته تمرین شدید با و بدون عصاره آبی سرخ و …

۶۶/۱

۱۰۵٪

گروه کنترل مصرف سرخ ولیک

۰۴/۴

۶۴/۱

۱۰۶٪

گروه تمرین مصرف سرخ ولیک

۷۲/۳

۳۶/۱

۹۸٪

گروه کنترل مصرف سیاه ولیک

۳۶/۵

۶۴/۲

۱۴۱٪

گروه تمرین مصرف سیاه ولیک

۰۱/۷

۵۷/۲

۱۸۵٪

با استناد به جدول (۴-۶) و میزان F و سطح معنی داری باتوجه به کوچکتر بودن سطح معنی داری از ۰۵/۰ در آزمون تحلیل واریانس یک طرفه فرض صفر رد می شود. بنابراین بین کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی گروه های تحقیق تفاوت معنی داری وجود دارد (۰۵/۰≥P). از این رو آزمون تعقیبی توکی انجام شد.
همانطور که در جدول (۴-۷) ملاحظه می شود، نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان می دهد تفاوت معنی داری در کورتیزول پلاسمایی بین گروه کنترل مصرف سالین در مقایسه با گروه تمرین مصرف سیاه ولیک وجود دارد. همچنین تفاوت معنی داری بین گروه تمرین مصرف سرخ ولیک و گروه تمرین مصرف سیاه ولیک نیز وجود دارد. تفاوت معنی داری بین سایر گروها باهم وجود ندارد.
فرضیه سیزدهم: هشت هفته تمرین شدید بر کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری دارد.
فرض صفر(H0): هشت هفته تمرین شدید بر کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد.
با استناد به جدول (۴-۶) و (۴-۷)، تفاوت معنی داری بین کورتیزول پلاسمایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه تمرین شدید (همراه با مصرف دارونما) وجود ندارد و باعث افزایش ۵ درصدی شده است . از این رو فرض صفر را نمی توان رد کرد. بنابراین هشت هفته تمرین شدید بر کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معناداری ندارد (۰۵/۰≤P).
فرضیه چهاردهم: مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.
فرض صفر(H0): مکمل سازی سرخ ولیک بر سطوح کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد.
با استناد به جدول (۴-۶) و (۴-۷)، تفاوت معنی داری بین کورتیزول پلاسمایی گروه کنترل (مصرف دارونما) و گروه مصرف عصاره سرخ ولیک وجود ندارد. از این رو فرض صفر را نمی توان رد کرد و باعث افزایش ۶ درصدی شده است . بنابراین مصرف عصاره سرخ ولیک بر سطوح کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار ندارد (۰۵/۰≤P).
فرضیه پانزدهم: مکمل سازی سیاه ولیک بر سطوح کورتیزول پلاسمایی موش های صحرایی تاثیر معنادار دارد.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید.