برنامه ریزی راهبردی توسعه اکوتوریسم در منطقه ارسباران(مطالعه موردیشهرستان کلیبر)- قسمت ۱۲

۹

الویت بندی راهبردها

راهبردهای SO

 

۱۰ نتیجه گیری وپیشنهادات

فصل دوم
۲
مبانی ومدل مفهومی پژوهش
۱-۲- مقدمه
سازمان جهانی گردشگری توسعه گردشگری را عامل مؤثری در مقابله با فقر و ایجادبستر های مناسب به منظور افزایش درآمداقشار مختلف، کاهش بیماری، رونق اقتصادی و در نتیجه بهبود کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی مردم بویژه در کشور های کمتر توسعه یافته می داند(اعرابی، ص۲۶،۱۳۸۵).توسعه نیز همچون دیگر مفاهیم از قبیل گردشگری، برنامه ریزی، استراتژی و.. تاکنون مفهوم مختلفی را بخود گرفته است وهرکس ازجنبه های مختلف به تعریف آن پرداخته است. اما این تعاریف هرچند ممکن است با همدیگرمتفاوت باشند ولی همه آنها دارای یک هدف مشخص می باشند و آن تسهیل فرایند کار تحقیق و جلوگیری از سردرگمی محقق می باشد. اما چیزی که مشخص است وپذیرفته شده است این است که هرتحقیقی برای اینکه از پایه علمی قوی برخوردار باشد و به نوعی قابل اعتماد باشد نیاز دارد که در چارچوب تعاریف و رویکرد ها و دیدگاههای مطرح شده به بررسی عنوان خود بپردازد.چراکه نظریه درواقع چراغ راهنمایی است برای محقق که بتواند مسیرتحقیق را بدرستی طی کرده و به اهداف مشخص شده نایل شود.بطور کلی هر نوع نظام تهیه و اجرای طرح های توسعه در گستره شهری و منطقه ای دارای چهار رکن: نظریه های ورویکردهای برنامه ریزی ، رویه ها وروشهای تدوین، ابزارهای اجرایی و روشهای کنترل وارزیابی برنامه ها است که در این میان مبانی برنامه ریزی نقش محوری به عهده دارد چراکه الگوهای تهیه برنامه های توسعه و نحوه اجرای آنهابطور منطقی و طبیعی از آنها نشأت می گیرند. براین اساس رویکردها و نظریه های برنامه ریزی بعنوان فلسفه، الفبا و چارچوب فکری هستند که فعالیت برنامه ریزی را پشتیبانی می کنند(معصومی،ص۲۱، ۱۳۸۸) .لذا داشتن مبانی قوی می تواند به اعتبارعلمی تحقیق کمک قابل توجهی بکند.
۲-۲- تعاریف ومفاهیم گردشگری
۱-۲-۲- مفهوم گردشگری
بحث گردشگری یا tourism از کلمه tourبه معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین turns به معنای دور زدن، رفت و برگشت بین مبدا و مقصد وچرخش دارد که از یونانی به اسپانیایی و فرانسه و درنهایت به انگلیسی راه یافته است .در فرهنگ وبستر گردشگری به معنی سفری که در آن مسافرت به مقصدی انجام می گیرد وسپس بازگشت به محل سکونت را در بر دارد، می باشد.درفرهنگ لغت لانگمن گردشگری به معنای مسافرت و تفریح برای سرگرمی معنا شده است(پاپلی یزدی ودیگران،ص ۱۹،۱۳۸۸).
واژه گردشگری نخستین بار در سال ۱۸۱۱در مجله انگلیسی به نام اسپورتینگ مگزین آمده است که در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای لذت بردن بکار می رفت(محلاتی، ص ۷، ۱۳۸۰)
از نظرآرتور بورمن گردشگری مجموع مسافرتهایی را در برمی گیرد که به منظور استراحت و تفریح وتجارت یا دیگر فعالیتهای شغلی و یا اینکه به منظور شرکت در مراسم خاص انجام می گیرد و غیبت شخص گردشگر از محل سکونت دائم خود در طی این مسافرت موقتی وگذرا می باشد.بدیهی است کسانی که اقدام به مسافرتهای شغلی منظمی بین محل کار و زندگی خود می کنند، مشمول این تعریف نمی شوند(رضوانی، ص ۱۸،۱۳۷۷)
در تعریف سازمان گردشگری، گردشگری عبارت است از فعالیت فردی که برای استراحت، تفریح، دیدار دوستان وخویشاوندان، تجارت وامور حرفه ای، درمان بیماری، انگیزه های مذهبی و مانند اینها به خارج از محیط معمولی زندگی خویش سفر می کنند و حداقل یک شب و حداکثر برای یک سال بطور متوالی در آنجا به سرمی برند(افقه و همکاران،ص۲۲۱، ۱۳۸۰).
در یک تعریف دیگرگردشگری را می توان پدیده ها و روابط حاصل از تعامل گردشگران، عرضه کنندگان و فروشندگان محصول گردشگری، دولتها و جوامع میزبان در فرایند جذب و پذیرایی از این گردشگران وسایر بازدیدکنندگان تعریف کرد(MCIntosh,R.w and Goeldner,E.R,p4,1990).هرچند تعریف واحدی از گردشگری که مورد توافق همه صاحبنظران باشد وجود ندارد امابه نظرداشتن نگاه همه جانبه به تعاریف گوناگون ارائه شده توسط صاحبنظران مختلف می تواند مسیر محقق را در بررسی ماهیت گردشگری یک مکان گردشگری روشن تر کند.
۲-۲-۲- تعریف گردشگر
تاکنون تعاریف زیادی در مورد گردشگری وگردشگر ارائه شده است که هرکدام از جنبه های مختلف به این تعاریف پرداخته اند اما دراینجا به تعریفی اشاره می کنیم که بیشتر مورد قبول ومورد استفاده تحقیقات و مطالعات در زمینه گردشگری است.در سال ۱۹۶۴ درکنفرانس بین المللی ترانسپورت و گردشگری سازمان ملل که در رم تشکیل شده بود گردشگر اینگونه تعریف شده است. ((گردشگر یا بازدید کننده موقت کسی است که به منظورتفریح، معامله تجارت، ورزش، زیارت، بازدید از نقاط دیدنی و …به کشورهای غیر از کشور خود سفر می کنند، مشروط بر اینکه حداقل مدت اقامت او از ۲۴ ساعت کمتر و از ۶ماه بیشتر نبوده و شغل و پیشه هم مدنظر نباشد))(دیبایی، ص۱۴، ۱۳۷۱).
تعریف بالا نمی تواند تعریف کاملی باشد چرا که این تعریف شامل گردشگری داخلی یک کشور یا منطقه را شامل نمی شودیعنی تنها شامل گردشگران خارج از کشوراست.براین اساس در حال حاظر سازمان جهانی گردشگری، گردشگر را اینگونه تعریف کرده است:گردشگر کسی است که به سرزمین یا کشوری غیر از جایی که اقامت دائمی دارد، سفر کند و حداقل یک شب و حداکثریک سال در آنجا می ماند ودلیل عمده مسافرتش اشتغال بکاری به منظور دریافت دستمزد نیست(محلاتی،ص۶۰ ، ۱۳۸۰).
۳-۲-۲- جاذبه های گردشگری
عوامل، پدیده، فعالیتها و تجاربی هستند که رغبت سفر از محل دائمی زندگی و بازدید از آنها را درافراد بوجود می آورندومعمولا از امکانات و تسهیلات اقامتی و پذیرایی مناسب برخوردارند(ضرغام، ۱۳۸۱).درواقع یکی از عوامل و مهمترین عواملی که باعث می شود گردشگریا گردشگران به سفربه یک منطقه با هدف گردشگری انگیزه پیدا کنند به وجود کمی وکیفی جاذبه های موجود در آن بستگی دارد. منابع و جاذبه های گردشگری را می توان به دو گروه جاذبه های طبیعی و جاذبه های انسانی تفکیک کرد.
۴-۲-۲- جاذبه های طبیعی

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.