تاریخچه ارتباط بین فردی-/پایان نامه وفاداری مشتری و صنعت بانکداری

سیر تفکر تاریخی ارتباطات بین فردی

ارسطو فیلسوف یونانی شاید اولین دانشمندی است که 2300 سال پیش درباره ارتباطات سخن گفته است او در تعریف ارتباط در کتاب”علم مبانی بیان” که آن را مترادف ارتباط می دانند می نویسد: ارتباط عبارت از جستجو برای دست یافتن به کلیه وسایل و امکانات موجود برای ترغیب و اقناع دیگران است به این صورت که برقرارکننده ارتباط از هر راه و روش ممکن طرف مقابل یا مخاطب خود را تحت تاثیر و نفوذ خود درآورده و نظر و عقیده خود را به او بقبولاند(به نقل از فرهنگی و آذری،1381) از طرف دیگر ویلبرشرام در کتاب فرا گرد و تأثیر ارتباط جمعی می گوید: در فراگرد ارتباط به طور کلی ما می خواهیم با گیرنده پیام خود در یک مورد و مسئله معین همانندی (اشتراک فکر) ایجاد کنیم.کلود شانن در کتاب” نظریه های ریاضی ارتباط “می نویسد : ارتباط عبارت است از تمام روشهایی که از طریق آن ممکن است ذهنی بر ذهن دیگر تاثًیر بگذارد.از آن جا که انتقال و تبادل اطلاعات از دوران اولیه حضور بشر وجود داشته است در حقیقت حرف زدن با خود و یا فکر کردن درباره موضوعی نوعی ارتباط است که هر فردی در خلوت خود و یا قبل از تصمیم گیری درباره موضوعی آن را به کار می گیرد در کنار این گونه ارتباطات، ارتباط بین فردی که به صورت مستقیم و از نوع ارتباط شفاهی است به کار گرفته می شود(بابایی و فهیمی فر،1391). ریشه ارتباطات را می توان در زمینه تئوری اجتماعی و کانال های مدیریت و خدمات و بازاریابی درون سازمان یافت.بر طبق این ادبیات تبادلات ارتباطی بر خلاف نظریه های سنتی تا هنگامی که با پیوند عاطفی و اجتماعی در بین شرکای تجاری توصیف شود همانند اعتماد و تعهد و مادامی که در بر گیرنده تعاملات منظم و طولانی مدت و ارتباط بین طرفین بر اساس منافع شرکت و مسئولیت باشد برقرار خواهد بود.در چنین شرایطی تاکید بر حفظ مشتری،افزایش فروش متقابل و جنبی و تکرار خرید از طریق ایجاد وفاداری بلند مدت می تواند به یک مسیر تاثیرگذار برای کسب مزیت رقابتی پایدار در مقایسه با مدیریت معاملات گسسته و سنتی استراتژی جذب مشتری جدید تبدیل شود(دیمیترادیس [1]،2010).

مطالعات یوسفی نشان داد که ارتباطات بین فردی به منزله آن دسته از مهارت هایی هستند که به واسطه آن ها افراد می توانند درگیر تعامل های بین فردی و فرآیند ارتباط شوند یعنی فرآیندی که در طی آن اطلاعات، افکار و احساس های خود را از طریق مبادله پیام های کلامی و غیر کلامی با یکدیگر در میان می گذارند(یوسفی،1385) ارتباط بین فردی برای اولین بار در اوایل دهه 1950 مطرح شد در نتیجه تحقیقاتی که درباره این موضوع انجام شد دامنه مطالعات و بررسی ها از موضوع سخنرانی عمومی فراتر رفت و به موضوعات جدیدتر همچون خودافشایی، تاییدجویی، ارتباطات خانوادگی، ارتباطات محاوره ای و حل تعارض ها گسترش یافت(برکو،1386).

1 Dimitriadis ,S