پژوهش – رابطه مشارکت کاری و مهارت های ارتباطی با توانمند سازی دبیران زن ناحیه یک …

۵ ـ افراد نباید احساس کنند که مشارکت امنیت شغلی آنها را در سازمان مورد تهدید قرار می دهد.
۶ ـ مدیران نباید احساس کنند مشارکت، موقعیت آنها را تهدید می کند.
۷ ـ برای مشارکت موثر، باید راه های ارتباطی به طور پیوسته در دسترس افراد باشد.
۸ ـ برای موثر بودن مشارکت باید زیر دستان در سراسر سازمان تحت پوشش آموزش قرار گیرند.
ابیلی (۱۳۸۶) وجود برخی از عوامل اساسی لازمه تحقق نظام مشارکت در سازمان ها را وجود چشم انداز[۸۶] و اهداف سازمانی مشخص، حمایت جدی و عمقی مدیریت ارشد از نظام مشارکت، فرهنگ سازی و ایجاد بستر مناسب برای اجرای نظام مشارکت، ترویج روحیه مشارکت جویی در کارکنان می داند.
به طور کلی می توان گفت استقرار یک نظام تصمیم گیری مشارکتی، تمهیداتی را می طلبد که مدیران دستگاه های اجرایی باید آنها را مورد توجه قرار دهند. تقویت اهداف، ارزش ها و اولویت ها، انتقال اطلاعات، تبیین مسئولیت ها، محدودیت ها و انتظارات، تعریف فرایند تصمیم گیری، برنامه ریزی آموزش مشارکت، تعدیل شرایط محیطی سازمانی، ایجاد فرهنگ مشارکتی و مشخص ساختن ساختار مشارکت از جمله پیش نیازهایی است که در موقعیت سیستم تصمیم گیری مشارکتی نقش بسزایی دارد. (میلر ومونگ[۸۷]، ۱۹۸۶).
مبانی نظری مهارت های ارتباطی
تعریف ارتباط و مهارت های ارتباطی
ارتباط را سنگ پایه اولیه تمدن بشری دانسته اند. هر چند توانایی ارتباط منحصر به نوع بشر نیست، اما انسان ذاتا در پی برقراری ارتباط با دیگران است. بنا به نظر هارجی و دیکسون [۸۸] (۲۰۰۴) حدود هفتاد درصد از زمان بیداری بزرگسالان با ارتباط سپری می شود.
در رابطه با تعریف مفهوم ارتباط، بروکس و هیث [۸۹] (۱۹۹۳) به نقل از هارجی و دیکسون، (۲۰۰۴) معتقدند ارتباط فرآیندی است که توسط آن اطلاعات، معنا و احساسات از طریق تبادل پیام های کلامی و غیر کلامی با دیگر افراد در میان گذاشته می شود. ویگنیز و همکاران [۹۰] (۱۹۹۴) ارتباط را فرآیندی می دانند که بوسیله آن افراد با یکدیگر تعامل کرده و تعاملاتشان را تفسیر می کنند.
« مهارت” نیز از نظر هارجی و دیکسون (۲۰۰۴) توانایی لازم برای انجام رفتاری می باشد که باعث رسیدن به اهداف یک تکلیف می گردد و در واقع، فرد را قادر می سازد تا به صورتی شایسته رفتار کند.
دیکسون (۱۹۹۳) بر آن است که داشتن ارتباط ماهرانه بستگی به استفاده صحیح و تسهیل کننده از شیوه های برقراری ارتباط مناسب و کار آمد با دیگران دارد (به نقل از هارجی و همکاران، ۱۹۹۴).
با توجه به اهمیت ارتباط در زندگی انسان، میزان برخورداری از مهارت های ارتباطی جهت توفیق در اکثر حوزه های زندگی کاملا آشکار بوده و جنبه های مختلف آن را تحت تاثیر قرار می دهد. در واقع بنا به گفته هارجی و دیکسون (۲۰۰۴) توفیق اکثر حوزه های زندگی از طریق توانایی ارتباط قابل پیش بینی است.
مهارت های ارتباطی شامل پنج مهارت فرعی، گوش دادن، کنترل عاطفی توانایی دریافت و ارسال پیام، بینش نسبت به فرآیند ارتباط و ارتباط توام با قاطعیت می باشد. در ادامه توضیح مختصر هر کدام ارائه شده است.
گوش دادن:
عبارت است از مشارکت فعال در یک گفت و شنود و هدف از آن تامین این منظور است که گوش دهنده به آنچه گفته می شود، گوش دهد نه اینکه حدس بزند (حسین چاری و فداکار، ۱۳۸۴).
کنترل عاطفی:
این مقوله ناظر به توان ابراز احساسی و کنترل آن و نیز کنار آمدن با عواطف دیگران در خلال ارتباط است (حسین چاری و فداکار، ۱۳۸۴).
توانایی دریافت و ارسال پیام:
توانایی دریافت و ارسال پیام های واضح ارتباطی که از آن به عنوان درک پیام نیز یاد می شود یکی دیگر از مقوله های مهارت های ارتباطی را شامل می گردد (حسین چاری و فداکار، ۱۳۸۴).
بینش به فرآیند و ارتباط:
این مقوله نیاز به توانایی کشف معنای حقیقی پیام های کلامی و غیر کلامی در ارتباط بوده و در واقع توانایی فهم دیگران است (حسین چاری و فداکار، ۱۳۸۴).
قاطعیت ارتباطی:
این مهارت ناظر به آن است که فرد بتواند صرف نظر از واکنش عاطفی دیگران، سوالات و ابهامات خود را بیان کند. در واقع، توان ابراز عقاید و احساساتی است که علی رغم معقول بودن، گاهی اوقات با هنجارهای گروه همخوانی ندارد (حسین چاری، فداکار، ۱۳۸۴).
معرفی و تاریخچه ارتباطات:
از زمان برج بابل، بشر یک اثر ناپایدار از انتقال اطلاعات و عقاید از شخصی به شخص دیگر از خود به جای گذاشته است. ما حتی در صحنه پیشرفت تجارت امروزی اعتقاد نداریم که مدیران اجرایی ضرورتا بطور موثری ارتباط برقرار کنند.
بنابراین چند نکته اساسی در این زمینه پیشنهاد می شود که ممکن است حتی در دوران مدیران همه پوشش داده نشده باشد. اعلام به عموم، سخنرانی عمومی یا سخنرانی ارتباطی به طور کلی یک عمل عمومی قلمداد می گردد که عبارتند از یک مجموعه مرتبط یک تجربه شخصی یا جمعی برای پیشبرد مقاصد و منافع جامعه پیشوند خارج که از زبان لاتین رم قدیم گرفته شده است. به معنی با می باشد و مربوط به خدماتی است در جهت فرهنگ که در زبان انگلیسی ترکیب قسمت اول و دوم کلمه خارج بدست می آید که در مفهوم وسیع به معنی تقسیم تجارب به طور عام به منظور بهبود عمومی است (امین شایان جهرمی و امینی، ۱۳۸۸)
ارتباطات عمومی به دلایل زیر مهم هستند که:
الف) هر شخصی می تواند به دیگری خدمت نماید و منافع عمومی را تامین نماید.
ب) هر کسی می تواند زنده بماند و خوشبختی خود و جامعه را تامین نماید.
در مورد الف شاعر بزرگ ایران، سعدی شیرازی، از حدیث حضرت محمد (ص) در قرن ۱۱ نوشت: بنی آدم اعضای یک پیکرند؛ چطور ما می توانیم اعضاء هم باشیم و به وسیله زبان با هم ارتباط نداشته باشیم؟ جان دون نی می گوید این احساس ۳۵۰ سال قدمت دارد ولی چقدر زیبا و جاویدان است و می افزاید که انسان بدون دیگری هیچ است. خارج مثلا در مدیریت کار کردن با یا از طریق دیگران، چطور با هم کار کنیم و چطوری دیگری را از طریق ارتباطات به کار وا داریم؟ باز همان واژه معروف کووی که می گوید:
اهمیت و کیفیت زبان در ارتباط، مهم بودن است نه وزن آن، پس می توان چنین بیان کرد که ارتباط به تنهایی یک فرایند زبان نیست بلکه یک فرایند کامل و انسانی است. بنابراین اهمیت اصلی و وقار هر انسان در ارتباطش خلاصه می شود در جامعه از سه طریق می توانیم اثر بخشی و مفید بودن خود را حفظ کنیم.
الف) گفتار آگاهی بخش
ب) گفتار سر گرم کننده
ج) گفتار ترغیبی و تشویقی
ارتباط رو در رو فوائد زیادی دارد. مثلا صحبت برای حضار به دلائل زیر؛ می تواند خیلی مفید و اثر گذار باشد:
۱ ـ تبادل اطلاعات در صحنه بوده و سریع انجام می گردد.
۲ ـ شانس بازخوری برای پرسیدن و برای روشن سازی و رفع ابهام وجود دارد.
۳ ـ ارتباط شفاهی می تواند اطلاعات، اعتقادات، نگرش ها را بوسیله تماس زنده انتقال دهد (امین شایان جهرمی و امینی، ۱۳۸۸)

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.