زنجيره تامين:/پایان نامه درباره مدیریت زنجیره تامین

زنجيره تامين[1]

پژوهشگران و نويسندگان مختلف، نگرش ها و تعاريف متفاوتي از زنجيره تامين ارائه نموده اند. برخي زنجيره تامين را در روابط ميان خريدار و فروشنده محدود کرده اند. چنين نگرشي تنها بر عمليات خريد در رده اول يک سازمان تمرکز دارد. گروه ديگر به زنجيره تامين ديد وسيع تري داده و آن را شامل سرچشمه هاي تامين براي سازمان مي دانند. به اين ترتيب زنجيره تامين عبارت خواهد بود از تامين کنندگان رده اول، دوم، سوم و غيره. چنين نگرشي به زنجيره تامين تنها به تحليل شبکه تامين خواهد پرداخت. ديدگاه سوم نگرش زنجيره ارزش «پورتر» است که در زنجيره تامين شامل تمامي فعاليت هاي موردنياز براي ارائه يک محصول يا خدمت به مشتري نهايي مي باشد.گروهي نيز زنجيره تامين را مجموعه اي از نگرش ها و تفکرات مي دانند که وظيفه آن هم افزايي (سينرژي) در عملکرد نهايي شرکت است (عالم تبريز و محمدرحيمي،1388).

تعريف زنجيره تامين در بين نويسندگان از سال 1993 نمود پيدا کرد. ابتدا کوپر[2] و الرام[3] در سال 1993، و سپس لالونده و مسترز[4] در سال 1994 و استاک و لامبرت[5] در سال 1998 تعاريفي را ارائه کردند.

کريستوفر[6]  در سال 1992، زنجيره تامين را شبکه اي از سازمان ها که به سمت پايين و بالا در ارتباط هستند و در فرآيندها و فعاليت هاي مختلف جهت ايجاد ارزش به شکل محصول يا خدمت در دست مشتري نهايي مشارکت دارند، تعريف کرد.

لالونده و مسترز در سال 1994 بيان کردند که يک زنجيره تامين، مجموعه اي از شرکت ها است که مواد را به سمت جلو هدايت مي کنند. اين شرکت ها مستقل از يکديگر بوده و به نوعي در توليد و تحويل محصول به مشتري دخالت دارند.

لامبرت، استاک و الرام در سال 1998 زنجيره تامين را ” صفي از شرکت ها که محصولات يا خدمات را به بازار ارائه مي دهد” تعريف کردند.

منتزر[7] در سال 2001 زنجيره تامين را “مجموعه اي از سه شرکت يا بيشتر که مستقيما توسط يک يا چند جريان به سمت بالا[8] يا پايين[9] از محصولات، خدمات، سرمايه و پول و اطلاعات از منبع تا مشتري در ارتباط هستند” تعريف کرد.

زنجيره تامين شبکه اي است که براي تحويل کالا و خدمات از مواد خام به مشتريان نهايي، از طريق مهندسي جريان اطلاعات و جريان مواد، کالا و جريان مالي استفاده مي نمايد.

به طور کلي سه مرحله اصلي در زنجيره تامين وجود دارد که عبارت اند از:تامين و تدارک، توليد و توزيع( اکبري، 1386).

در زنجيره تامين حصارهاي سنتي رقابت بين اعضاي زنجيره تا حد زيادي از بين مي رود تا يک ارتباط سودمند دوطرفه بين اعضا ايجاد شود. اين امر موجب بهبود جريان اطلاعات، کاهش عدم اطمينان و ايجاد يک زنجيره سودمند مي شود و در نتيجه به جاي سود کوتاه مدت، رابطه و سود دراز مدت مدنظر قرار مي گيرد. زنجيره تامين، شبکه اي از سازمان ها است که با ارتباطي بالادستي به پايين دستي، در فرآيندها و فعاليت هايي درگيرند که به صورت محصولات و خدمات ارائه شده به مشتري نهايي، توليد ارزش مي کنند. اعضاي اين زنجيره از نظر قانوني از هم جدا بوده و توسط جريان هاي مواد، اطلاعات و مالي به هم مرتبط هستند. اين سازمان ها مي توانند شرکت هايي باشند که قطعات، اجزاي تشکيل دهنده و محصولات نهايي توليد مي کنند و حتي فراهم کنندگان خدمات تهيه و توزيع (لجستيک) و خود مشتري نهايي را نيز در بر مي گيرند.

زنجيره تامين همچنين شامل همه تسهيلات يا امکانات، وظايف، کارها و فعاليت هايي مي شود که در توليد و تحويل يک کالا و خدمات، از تامين کنندگان (تامين کنندگان و تامين کنندگان آنها) تا مشتريان (مشتريان و مشتريان آنها) درگير هستند و شامل برنامه ريزي و مديريت عرضه و تقاضا، تهيه مواد، توليد و برنامه زمان بندي محصول يا خدمت، انبار کردن، کنترل موجودي و توزيع، تحويل و خدمت به مشتري مي شود. استيونز (1989) زنجيره تامين را سلسله فعاليت هاي مربوط به برنامه ريزي، هماهنگ کردن و کنترل مواد، قطعات و کالاهاي نهايي از تامين کنندگان تا مشتريان قلمداد مي کند (عالم تبريز و محمد رحيمي، 1388).

هدف هر زنجيره تامين، حداکثر کردن ارزش کلي ايجاد شده در زنجيره است که توسط تمامي مراحل يک زنجيره تامين قابل دستيابي مي باشد.

سه پيشامد عمده در بازارهاي جهاني و تکنولوژي در حال رشد امروز، زنجيره تامين را به عنوان يکي از اولين و مهم ترين نقاط قابل توجه براي مديران مطرح کرده است:

  1. انقلاب در اطلاعات
  2. تقاضاي مشتريان از ديدگاه هزينه محصول و خدمت، کيفيت، تحويل، تکنولوژي و طول عمر
  3. پيدايش انواع روش هاي جديد ارتباطات بين سازماني (اکبري،1386).

[1]Supply Chain

[2] Cooper

[3]Ellram

[4]Lalonde and Masters

[5]Stock and Lambert

[6]Cristopher

[7]Mentzer

[8]Up Stream

[9]Down Stream