کنوانسیون نمانکلاتور//پایان نامه درباره سازمان گمرک جهانی

کنوانسیون نمانکلاتور

کمیته سیستم هماهنگ شده، کمیته متحول شده نمانکلاتور است که کنوانسیون آن هم زمان با کنوانسیون های ارزش و تشکیل شورای همکاری گمرکی در 15 دسامبر1950 میلادی به تصویب رسید. این کمیته از کمیته اصلی: دائمی و فنی سازمان جهانی گمرک است.اصلی است چون زیر نظر مستقیم شورای سازمان است،‌دائمی است چون فعالیت آن با انجام وظیفه ای معین چون تدوین نمانکلاتور سیستم هماهنگ شده به پایان نمی رسد و منحل نمی شود، چون وظیفه دارد نمانکلاتور را به روز کرده و وظایف مربوط به آن را، انجام دهد. از کمیته های فنی سازمان محسوب می شود. چون موضوع فعالیت این کمیته یعنی طبقه بندی کالا در تعرفه و تعرفه گذاری کالا، از موضوعات فنی در امور گمرکی است.[1]

بعد از تشکیل شورای همکاری گمرکی در 1952 و با توجه به اینکه یکی از فلسفه های تشکیل این سازمان،‌نظارت بر به کارگیری نمانکلاتور و به روز کردن آن بود تا به سرنوشت نمانکلاتور جامعه ملل متحد دچار نشود.  در ابتدا شورای همکاری گمرکی، کمیته موقت نمانکلاتور را در 23 می 1953 تشکیل داد تا نمانکلاتور موضوع کنوانسیون نمانکلاتور 1950 که در 4 نوامبر 1952 تدوین و آماده شده بود را فعال نماید. اعضای کمیته اصلی نمانکلاتور را نمایندگان تمامی کشورهای عضو کنوانسیون نمانکلاتور تشکیل می دادند.

در اجلاس کمیته نمانکلاتور که هر سال دو بار و هر بار به مدت دو هفته تشکیل می شد، علاوه بر کشورهای عضو، نمایندگان سازمان های بین المللی و منطقه ای و کشورهای غیر عضو نیز به عنوان ناظر شرکت می کردند.

 گفتار اول- کنوانسیون سیستم هماهنگ شده طبقه بندی کالا

فهرست (نمانکلاتور) تعرفه ”سیستم هماهنگ” به عنوان مبنای وصول حقوق و عوارض گمرکی و تنظیم آمار تجارت بین المللی تقریبأ از طرف کلیه کشورها مورد استفاده قرار میگیرد . با بکارگیری سیستم هماهنگ این اطمینان حاصل می شود که آمار بدست آمده از گمرکات، دقیقأ با استاندارد بین المللی مطابقت می کند. در حال حاضر 176 کشور و گمرک یا اتحادیه اقتصادی (شامل 102 کشور متعاهد کنوانسیون   که در حدود 98 درصد از تجارت جهانی را در اختیار دارند، از سیستم هماهنگ استفاده می نمایند. بنابراین،‌سیستم  هماهنگ یکی از مهمترین ابزار تجارت جهانی به شمار می رود.)

اگر چه امروز سیستم هماهنگ ،‌ابزاری جهت حصول اطمینان از وصول صحیح درآمدهای گمرکی است، انگیزه اولیه تدوین آن در طول دهه های 1970 و 1980 بکارگیری ابتکار عمل در تسهیل تجارت بوده است.

از آن زمان به بعد سیستم هماهنگ تبدیل به ”زبان واقعی تجارت“ گردیده است .  مطالعات انجام شده بسیاری نشان می دهد که هر دو بخش خصوصی و عمومی در حفظ و نگهداری سیستمهای متفاوت طبقه بندی کالاها در کشورهای گوناگون ، متحمل هزینه های سنگینی شده اند. هر چند سیستم هماهنگ به گونه ای طراحی شده که بتوانند یک سیستم استاندارد بین المللی بوده و از هزینه های مضاعف جلوگیری کند. اما باید توجه داشت که اینگونه هزینه ها را نمی توان بطورکامل حذف نمود.

سازمان جهانی گمرکی این سیستم را با اهداف چند منظوره ای گسترش داده و در حال حاضر مبنایی در موارد ذیل بکار میرود:

  • تعرفه های گمرکی
  • جمع آوری آمار تجارت بین المللی
  • قواعد مبدأ
  • جمع آوری مالیات های داخلی
  • مذاکرات تجاری (مثلأ برنامه های اعطای امتیازات تعرفه ای سازمان تجارت جهانی)
  • آمار ها و تعرفه های حمل و نقل
  • نظارت بر کالاهای تحت کنترل (همچون اسلحه ،‌مواد مخدر،‌سلاحهای شیمیایی ، مواد آسیب زننده به لایه ازون، گونه های در حال انقراض اعم از گیاهی و جانوری )
  • حوزه های تحت کنترل گمرکی و رویه ها شامل ارزیابی خطر ، فن آوری اطلاعات و ایجاد انطباق

سیستم هماهنگ از طریق ”مجموعه نظرات کارشناسی در مورد طبقه بندی“  و یادداشتهای توضیحی،‌ پشتیبانی میشود. این امر کاربرد یکسان و منطقی قوانین طبقه بندی را تضمین می نماید. بدین ترتیب،‌ ترخیص بی دردسر واردات و صادرات امکانپذیر میگردد. چرا که این امر در ایجاد روابط کاری خوب بین گمرک و تجار، عنصر بسیار مهمی است.

[1] www.irica.gov.ir/Portal/Home/Default.aspx?.14/8/93.