پایان نامه درباره توسعه بیمه های الکترونیک//پیاده سازی بیمه الکترونیکی

نرخ گذاری محصولات بیمه الکترونیکی

در مورد بسیار از محصولات سنتی بیمه ای، فرمول هایی برای تعیین نرخ با ضریب اطمینان وجود دارد، ولی از آنجایی که دنیای الکترونیکی، دنیای جدیدی است نرخ های جدید هنوز در بوته آزمایش قرار نگرفته اند.

بسیاری از افراد به دلیل عدم آشنایی با تکنولوژی جدید، علاقه ای به خرید کالا و خدمات از طریق اینترنت ندارند(عالیخانی و بهرامی ،1386).

2-13.پیاده سازی بیمه های الکترونیکی در ایران

2-13-1. الزامات

انقلاب دیجیتالی الزامات جدیدی را برای تجارت مطرح ساخت و از آنجایی که لازم بود داده های عظیمی بین شرکت و خریداران خدمات بیمه ای تبادل شود، صنایع بیمه کشورهای توسعه یافته به تعریف مجدد ساختار کلی، روابط با صنایع مختلف و معرفی انواع جدید محصولات بیمه ای پرداختند، که بر اساس آن خدمات بیمه ای با هزینه های کمتر، قیمت دهی on – line ، مدیریت و پردازش سریع خسارت به انجام می رسید. بنابراین، شرکت های بیمه داخلی نیز باید ضمن توجه به الزامات مطروحه در فضای تجارت الکترونیکی، جهت ارایه خدمات خود از طریق اینترنت اقدام نمایند.

1 ـ تهیه، تدوین و اجرای طرح های بیمه الکترونیکی نیازمند سرمایه گذاری و نوآوری است. بدین ترتیب برای توسعه و گسترش آن باید با نگرش و دیدگاه خاصی نسبت به کارایی و اثر بخشی آن توجه شود. لذا وجود یک گروه مدیریتی کارآمد در این حوزه امری ضروری است.

2 ـ در صنعت بیمه ارتباط بیمه گر و بیمه گذار در طول مدت قرار داد بیمه الزامی است، در حالی که در فروش online بیمه نامه ها این ارتباط تضعیف می شود. بیمه نامه ها یک بار فروخته می شوند و سپس هر ساله تمدید می گردند و این عمل بدون تماس و ارتباط بین بیمه گر و بیمه گذار به انجام می رسد. بنابراین، برای توسعه و گسترش بیمه الکترونیکی، وجود یک زیر ساخت ارتباطات راه دور و پایگاه تبادل اطلاعات ملی در صنعت بیمه کشور ضروری و حیاتی است. این امر شامل فراهم نمودن خدمات ارتباطات راه دور، ایجاد بستر مناسب ارتباطی و مخابراتی برای دسترسی سریع و راحت کاربران به شبکه است.

3 ـ راه اندازی بیمه های الکترونیکی در کشور نیازمند مهندسی مجدد و نوسازی فرایندهای سازمانی است. موفقیت بیمه الکترونیکی مستلزم حمایت از چارچوب سازمانی مناسب جهت توسعه بیمه الکترونیکی است. عوامل مهمی همچون سیاست ها، برنامه ریزی  و ضمان اجرایی آن بر اجرای مناسب بیمه الکترونیکی در کشور اثر می گذارد.

4 ـ پیش بینی و تصویب قوانین و مقررات حمایت کننده از داد و ستد الکترونیکی بیمه نامه به عنوان الزام دیگر مطرح است. زیرا در داد و ستد سنتی، ساختار حقوقی و اداری مبتنی بر مدارک کاغذی، امضای دستی، اعتماد به نمایندگی ها و کارگزاری های بیمه است و حضور فیزیکی افراد (معمولاً بیمه گذار) در این شکل از داد و ستد الزامی است، در حالی که در داد و ستد الکترونیکی بیمه نامه در یک فضای مجازی و بدون حضور فیزیکی افراد و شناسایی قبلی به انجام می رسد. بنابراین، ساز و کارهای دیگری برای احراز هویت افراد و صحت اسناد و نیز تشکیلات دیگری به جای دفاتر و اسناد رسمی آن وجود دارد. لذا باید قوانین لازم جهت پذیرش سازو کارهای جدید تصویب شود. بنابراین طرح بیمه الکترونیکی نیازمند تدوین یک چارچوب حقوقی در زمینه حفاظت از حریم خصوصی افراد، تعقیب جریام رایانه ای، ایجاد و تقویت مراجع سنجش اعتبار و سندیت و قانونی کردن امضاهای دیجیتال است. اگر چه تصویب قانون تجارت الکترونیکی در سال 1382 گامی در این راستا محسوب می شود، لیکن انتظار می رود با گسترش تجارت الکترونیکی و به دنبال آن رشد بیمه های الکترونیکی، نواقص و کمبودهای این قانون مرتفع گردد.

5 ـ از آنجایی که هر پدیده نوین در زمان پیدایش باید با فرهنگ و دانش بکارگیری آن همراه شود تا بتواند دوام و بقا یافته و پیشرفت کند، فرهنگ سازی مناسب جهت اجرای طرح بیمه الکترونیکی از الزامات اساسی به شمار می رود. فرهنگ سازی در جهت اثبات ضرورت بیمه و ترویج دید سرمایه گذاری به آن به جای نگاه هزینه ای، می تواند به توسعه فرهنگ خرید بیمه الکترونیکی کمک کند.