پذیرش مشتری:/پایان نامه عوامل موثر بر پذیرش بانکداری

خط مشی پذیرش مشتری

لازم است بانک ها در زمینه پذیرش مشتریان، به ا یجاد سیاست ها و رویه هایی روشن بپردازند. سیاست ها و رویه هایی که مشتمل بر توصیف انواع مشتریانی است که احتمال می رود ریسکی بیشتر از حد معمول برای یک بانک ایجاد نمایند . برای تدوین چنین سیاستهایی لازم است به عواملی همچون پیشینه مشتری، موطن اصلی ١ ، پست د ولتی یا منصب عالی وی، حساب های مرتبط، فعالیت های تجاری یا دیگر شاخص های ریسک توجه نمود . در زمینه پذیرش مشتری، بانک ها باید اقدام به توسعه سیاست ها و رویه های طبقه بندی شده ای نمایند که خواستار کسب شناختی دقیق تر از مشتریان پر ریسک تر بانک هستند. به عنوان مثال ممکن است سیاس تهای مزبو ر برای فرد کارگری که موجودی حساب وی اندک است  فقط اعمال اصلی ترین الزامات افتتاح حساب را لازم بدانند. توجه به این نکته ضروری است که سیاست پذیرش مشتری نباید به قدری سختگیرانه باشد که امکان دسترسی عموم مردم به خدمات بانکی را از آنان سلب نماید . رعایت این امر به خصوص در مورد افرادی که فاقد جایگاه اجتماعی یا مالی خاصی هستند، اهمیت م ییابد. از سوی دیگر، شناخت بسیار عمیق از فردی که خالص موجودی حساب وی زیاد بوده، ولی منشاء وجوه او نامشخص است، امری ضروری خواهد بود . تصمیم گیری راجع به برقراری روابط تجاری با مشتریان پر ریسکی همچون مقامات سیاسی باید منحصرًا در سطح مدیریت ارشد بانک اتخاذ شود. (ارجمند نژاد،1384)

2-2-8) شناسایی هویت مشتری

در استانداردهای شناسایی مشتری، تعیین هویت مشتریان عامل ی ضروری به حساب می آید. منظور از مشتری در این مقاله، افراد ذیل میباشند:

فرد یا شخصی که در یک بانک دارای حساب بوده یا به نمایندگی از وی، حسابی افتتاح شده است (یعنی ذینفعان اصلی)؛

اشخاص ذینفع در مبادلات انجام شده توسط موسسات واسطه حرف های هر فرد یا شخصی که مرتبط با مبادله ای مالی است . مبادله ای که می تواند ریسک شهرت هر فرد یا شخصی که مرتبط با مبادله ای مالی است . مبادله ای که می تواند ریسک شهرت و یا سایر ریسکها را برای بانک در پی داشته باشد.

لازم است بانک ها برای شناسایی مشتریان جدید اقدام به ایجاد رویه ای نظام مند نموده ، تا زمانی که به شکلی قابل قبول ، هویت مشتریان جدید را احراز نکرده اند نباید با آنها رابطه بانکی برقرار نمایند.

باید بانک ها برای شناسایی مشتریان و اشخاصی که به نمایندگی از آنها عمل می شود، خط مشی هایی را وضع و اعمال نمایند 1- برای تایید هویت مشتریان، بهترین مستندات آنهایی هستند که جعل و تهیه غیرقانونی آنها بسیار مشکل باشد . لازم است در مورد مشتریان غیر مق یم، دقت خاصی را مبذول داشت و در هیچ موردی نباید بان ک رویه های شناسایی مشتری را فقط به این دلیل که مشتری جدید قادر به معرفی خود جهت مصاحبه نیست، رها نماید. باید بان ک این سوال را همواره از خود بپرسد که چرا مشتری تصمیم گرفته است در قلمرو یک حکومت خارجی، اقدام به افتتاح حساب نماید.

به طور طبیعی فرآیند شناسایی مشتری از ابتدای برقراری رابطه با آنها شروع می شود. برای اطمینان از این که سوابق به روزآوری شده و مرتبط هستند لازم است

2- بانک ها خود را متعهد بدانند که سوابق موجود را به طور منظم مورد بازبینی قرار دهند زمان مناسب برای انجام این گونه بازبینی ها مواقعی است که نقل و انتقال مهمی انجام شده یا استانداردهای موجود در زمینه مستندسازی سوابق مشتریان، تغییر قابل ملاحظه ای نموده و یا هنگامی که تغییر مهمی در نحوه عملکرد یک حساب پدید آمده باشد. با وجود این، هر زما ن که بانک آگاه شود فاقد اطلاعات کافی درخصوص یکی از مشتریان خود می باشد لازم است برای اطمینان از کسب اطلاعات ذیربط، اقدامات لازم را با سرعت هرچه تمامتر به عمل آورد.

بانک هایی که به ارائه خدمات بانکی خصوصی اشتغال دارند به طور خاصی در معرض ریسک شهرت قرار داشته و بنابراین می بایست برای انجام چنین عملیاتی، از روش های پیشرفته شناسایی مشتری استفاده نمایند . ممکن است حساب های بانکی خصوصی که ماهیت آنها مستلزم رعایت ابعاد وسیعی از جوانب رازداری است به نام یک فرد، یک موسسه تجاری، یک تراست ، یک موسسه واسطه یا یک شرکت سرمایه گذاری شخصی افتتاح شوند .

چنانچه بانک با جدیت از رویه های ایجاد شده شناسایی مشتری پیروی ننماید ممکن است هریک از این موارد، به ایجاد ریسک شهرت برای بانک بیانجامند . لازم است کلیه مشتریان و حساب های جدید، حداقل به وسیله یک نفر که از جایگاه مناسبی نیز برخوردار است، تایید شوند . این فرد نباید مدیر روابط بانکی خصوصی باشد . چنانچه برای حفظ اسرار محرمانه مشتریان خدمات خصوصی بانکی و حرف ه آنها، تدابیر ویژه حفاظتی در درون بانک اندیشیده شده باشد

باز هم بانک ها باید مطمئن شوند که درخصوص این مشتریان و حرفه آنها، می توان حداقلی از نظارت و بررسی های دقیق را (مشابه سایر مشتریان ) به کار برد . به عنوان مثال برای بررسی آنها توسط حسابرسان و کارکنان بخش تطبیق، نباید هیچ مانعی

وجود داشته باشد. بانک ها باید با وضع استانداردهایی روشن ، مشخص نمایند که در مورد هویت مشتریان و مبادلا ت فردی آنها، به حفظ چه سوابقی نیاز دارند و نیز مدت نگهداری از سوابق مذکور چقدر باید باشد . انجام چنین عملی ضروری است تا بدین وسیله بانک  بتواند بر روابط خود با مشتریان نظارت نموده، از زمینه شغلی آنها آگاه ی یابد . نیز در صورت ضرورت و به هنگام طرح دعاوی و یا انجام اقدامات قضایی یا تحقیقات مالی؛ شواهدی را فراهم آورد که ممکن است به تعقیب کیفری ١ بیانجامند . به عنوان نقطه شروع در فرآیند شناسایی هویت مشتری و در ادامه این فرآیند، لازم است بانک ها نسبت به اخذ اوراق شناسایی هویت مشتریان و نگهداری رونوشت از آنها  حداقل به مدت ۵ سال پس از بسته شدن حساب  اقدام نمایند . همچنین آنها می بایست سوابق کلیه مبادلات مالی را  حداقل به مدت ۵ سال پس از انجام مبادله  حفظ نمایند.(ارجمندنژاد، 1384)